Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

DIE OCTAVA.

LECTIO II.

sus in fines Judææ trans Ex libro sancti Augustíni Jordánem : et secutæ sunt

eum turbæ multæ, et curávit Epíscopi de sancta Virginitáte.

eos ibi. Et réliqua. (Cap. 2.)

Homília sancti Joannis Cum ipsa universa Ecclésia

Chrysostomi. virgo sit desponsáta uni viro Christo, sicut dicit Após- (In Matth. 63.) tolus, quanto digna sunt ChrisTUS, quia ad virginitahonóre membra ejus , quæ tem hortári grave esse vide hoc custódiunt etiam in

bátur, à necessitate legis de ipsa carne, quod tota cus

non solvendo matrimónio tódit in fide! Quæ imitátur

ad cupiditátem virginitátis matrem viri sui et Dómini

tráhere studet. Deinde ut sui : nam Ecclésia quoque et mater et virgo est. Cujus dat, dicit : Sunt eunuchi

eam esse possibilem ostenenim integritáti consúlimus, si virgo non est ? qui ex ventre matris sic nati Proinde cùm Ecclésia uni- sunt, et sunt qui ab homi

nibus eunuchi lacti sunt, et versa sit sancta córpore et.

sunt qui seipsos eunuchos spíritu, nec tamen uni

fecérunt propter regnum versa sit córpore virgo, sed spíritu ; quantò sánctior est latenter ipsos ad eligendam

cælorum. Quibus omnibus, in his membris, ubi virgo virginitátem indúcii, dum est et córpore et spíritu.

eam virtútem esse possibiHabeant conjúgia bonum

Jem ástruit. Cùm autem disuum. Virginális autem intégritas angélica pórtio est, fecérunt, non de abscissió

cit, qui seipsos eunuchos

ne membrorum dicit, sed corruptiónis perpétuæ meditátio.

pravárum mentis cogitationum interemptionem intel

ligit. Nam qui membrum Léctio sancti Evangélii se incídit, maledictióni subcundùm Matthæum. jectus est, ut Paulus ait : (Cap. 19.)

Utinam et abscindantur qui In illo tempore; Venit Je- vos conturbant!

• LECTIO III.

PRO SANCTIS MULIERIBUS.

DIE FESTO.

LECTIO I.

In Ps. Cæli enarrant , suos; et roborávit brachium cum sua divisione, 40, Ant. suum. Gustávit et vidit quia 1. a. Inítium sapientiæ ti- bona est negotiatio ejus: non mor Dómini, et cum elec- extinguéturin noctelucerna tis féminis graditur, alle- ejus. Manum suam misit ad lúia. Eccli. I.

fórtia ; et digiti ejus appreIn Ps. Dóminus regit me,

hendérunt fusum. Manum 82, Ant. 2. D. Sapiens mú- suam aperuit inopi; et pallier ædificat domum : mú- mas suas extendit ad páulier gratiøsa invéniet gló- perem. Non timébit dómui riam , alleluia. Prov. 16. suæ à frigóribus nivis ;

In Ps. Ad te, Dómine, omnes enim doméstici ejus clamábo, 4, Ant. 8. G. Be- vestiti sunt duplícibus. nedicta es, ut in Communi. Stragulátam vestem fecit

sibi : byssus et púrpura in

dumentum ejus. Nobilis in De Parábolis Salomónis. .

portis vir ejus , quando sé(Cap. 31.)

derit cum senatoribus ter, MULIEREM fortem quis in

ræ. Sindonem fecit et vénvéniet ? procul et de úl. didit; et cingulum tradidit timis finibus pretium ejus. Chananæo. Fortitudo et deConfidit in ea cor viri sui; cor indumentum ejus ; et et spóliis non indigebit. ridébit in die novíssimo. Os Reddet ei bonum et non suum aperuit sapiéntiæ , et malum, ómnibus diébus vi- lex cleméntiæ in lingua ejus. tæ suæ. Quæsívit lanam et li- Considerávit sémitas domûs num; et operáta est consilio suæ : et panem otiosa non mánuum suárum. Facta est comédit. Surrexérunt filii quasi navis institóris, de ejus, et beatissimam prædilongè portans panem suum. cavérunt: vir ejus, et lauEt de nocte surrexit; dedit- dávit eam. Multæ filiæ conque prædam domésticis suis, gregavérunt divitias : tu suet cibaria ancillis suis. Con

pergressa es universas. Fal

et emit lax grátia , et vana est puleum : de fructu mánuum chritudo : múlier timens suárum plantávit víneam. Dóminum, ipsa laudábitur. Accinxit fortitudine lumbos Date ei de fructu mánuum

siderávit agrum ,

K.

LECTIO II.

re

suárum; et laudent eam in tióne plusquam in actione, portis ópera ejus.

aut plus in actióne quàm in intentione, ut in Evan

gélio cérnimus inter sancSermo sancti Augustini

tam Mariam et Martham Epíscopi.

fuisse distantiam. Alia enim (De vera Relig.) verbum audiébat : alia fesVINcamus cupiditátis vel tinabat circa ministérium. blanditias, vel molestias , si Quæ stetit, et ait: Dómine, viri sumus. Nobis dúcibus non est tibi curæ quòd deet ipsa erit mélior, nec jam reliquit me soror mea socupiditas, sed temperantia lam ministrare? Dic ergo nominábitur. Nam cùm ipsà illi ut me adjuvet. Et dixit ducit, nos autem sequimur, illi Dóminus : Martha, Marcupiditas illa et libido, nos tha, María óptimam partem verò teméritas et stultitia elégit, quæ non auferétur nuncupámur. Hoc et fémi- ab ea. Ergo in altera innis præcipi potest, non ma- tentiónis stúdium, in alterà ritáli, sed fraterno jure; actiónis ministérium quo jure in Christo, nec

dundábat. Utríque tamen másculus, nec fémina su- utriusque virtútis stúdium mus. Habent enim et illæ suppetebat ; siquidem et virile quiddam unde femi- Martha, nisi audisset verneas súbjugent voluptates, bum, ministérium non subunde Christo sérviant, et iisset : et María tantùm gráímperent cupiditáti. tiæ de utriusque retulit

perfectione virtútis , ut ún

geret pedes Jesu, et térgeret Léctio sancti Evangélii se- capillis, et totam domum cundùm Lucam suæ fidei odore

compléret. (Cap. 10.)

Ideo ergo utriusque virtú

tis plenitúdo quærenda est. In illo témpore; Intrávit

AD VESPERAS. Jesus in quoddam castellum : et múlier quædam , Ps. 109. Dixit Dóminus, Martha nómine, excépit il- 18. lum in domum suam. Et ré- Ps. 112. Laudáte, púeri, liqua.

19. Homília sancti Ambrósii

Ps. 122. Ad te levávi, 69. Epíscopi.

Ps. 123. Nisi quia Dómi

nus erat in nobis , 37.
(In Luc. 1. 1. n. 9.)

Ps.
127. Beáti

omnes, Est nonnunquam in inten- 119.

LECTIO II.

DIE OCTAVA.

LECTIO II.

LECTIO III.

De Epístola sancti Augus- Léctio sancti Evangélii se

tini Epíscopi ad Probam cundùm Lucam. víduam.

(Cap. 13.) (Epist. 130. n. 3.)

In illo témpore; Dixit JeDebes præ amóre veræ vitæ sus : Cui símile æstimabo desolatam te putáre in hoc regnum Dei? Símile est ferséculo; in quantálibet ejus mento quod acceptum múfelicitate verséris. Nam si- lier abscondit in farinæ sata cut cst illa vera vita, in cu- tria. Et réliqua. jus comparatióne útique ista Homília sancti Petri Chryquæ multùm amatur, quantámlibet jucunda atque pro

sólogi. ducta sit, nec vita dicenda

(Serm. 99.) est : sic est étiam solátium Cur símile, inquit, æstiverum, sine quo solátio quæ- mabo regnum Dei ? Sic dicumque sunt terréna sola- cendo appendit animos autia, magis in eis desolatio ditórum , et attónitos redquàm consolátio reperítur. dit stupore toto; quid regno Hæc omnia considerans, Dei, quid império divino concerta in oratiónevincere valeat comparári? Atque ilhoc séculum; ora in spe, lis mente permulta et magna ora fidéliter et amanter; ora pervagántibus, cæli Dómiinstanter atque patienter; nus in hospítio páuperis, in ora ut vídua Christi, non- manu panicoctricis muliedum habens ejus conspec- ris regni sui invenit, et fortum, cujus precáris auxi- ' mat exemplum, dicendo : lium : et licèt sis ditíssima, Símile est regnum cælorum sicut pauper ora. Nondum fermento quod acceptum enim veras futúri séculi di- múlier abscondit in farinæ vítias habes, ubi nulla dam- mensúris tribus, donec ferna formides. Si ea quæ sur- mentátum est totum. Ante sum sunt quæris et sapis, regnum suum grano sináæterna et certa desideras; pis comparábat; nunc illud quæ quamdiu nondum ha- éfficit símile fermento. Anbes, étiam salvis omnibus tė sinápis granum mémorat atque obsequéntibus tuis, accepisse virum, mulierem tanquam desolát m repu- nrnc asserit accepisse fertáre te debes.

mentum : dicit antè exi

guum semen virum sevisse Ad unum regnum diversum in magnæ árboris incremen- sexum vária similitúdo pertum, mulierem modò fer- dúcit, neque virum séparat mentum brevead profectum à muliere vocátio christiatotius

abscondisse na ; quos Deus conjungit, manifestat. Verè sicut dixit natúra sóciat, ac mirà simiApóstolus Paulus; neque litúdine similes reddit hávir sine muliere, neque mú- bitus, spécies única compólier sine viro in Dómino. nit.

massa

« ZurückWeiter »