Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

EPISTOLA XVII.

EJUSDEM ZACHARI^a, AD BONIFACIUM; DE ALUS QujestioniBUS AB EODEM VIRGILIO ET SAMPSONE SCOTO MOTIS.

Reverentissimo et sanctissimo fratri Bonifacio coepitcopo, Zacharias s rvns servorum Dei.

Scripsit reverenda fraternitas tua, reperisse te quen- dam presbyterum, genere Scotum, nomine Sampson, errantem a via veritatis, dicentem et affirmantem, sine mysterica invocatione aut lavacro regenerationis posse fieri Catholicum Christianum, per episcopalis manus impositionem. Hic autem qui hoc dicit, vacuus est Spiritu sancto, et alienus a gratia Christi, atque a consortio sacerdotali abjiciendus. Quis enim nisi baptizetur, juxta prae- ceptum Domini, "Inb nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti," et sic per manus impositionem consecretur, potest esse Catholicus? Hunc nequissimum virum, talia praedicantem, ab Ecclesia Dei sancta condemnatum expelle. Illos autem viros, qui ab haereticis baptizati sunt, et dubietas tenet, quod in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti non sunt baptizati; inquisita rei veritate, si ab erroneis sacerdotibus baptizati sunt, hosc sine dubio, juxta praedecessoris nostri beata? memoriae Gregorii papae, et sacrorum canonum traditum tibi mandatum, implere non omittas; ne in aeternum pereant, sed potius evangelica consecratione salventur.

Intimatum est etiam a sanctitate tua, quod Virgilius ille (nescimus si dicatur presbyter) malignatur adversum

[ocr errors][ocr errors]

te, pro eo quod confundebatur a te, erroneum se esse a Catholica doctrina; immissiones faciens Otiloni duci Baioariorum, ut odium inter te et illum seminaret: aiens quod et a nobis esset absolutus, unius defuncti ex quatuor illis episcopis, quos tua illic ordinavit fraternitas, dicecesim obtinere. Quod nequaquam verum est: quia " mentitad est iniquitas sibi." De perversa autem et iniqua doctrina, quam contra Deum et animam suam locutus est, si clarificatum fuerit ita eum confiteri, quod alius mundus et alii homines sub terras sint; hunc accito concilio, ab Ecclesia pelle sacerdotii honore privatum. Attamen et nos scribentes praedicto duci, evocatorias de praenominato Virgilio mittimus literas; ut nobis praesentatus, et subtili indagatione requisitus, si erroneus fuerit inventus, canonicis sanctionibus condemnetur. Qui "enim seminante dolores, ipsi metunt eos." Sic enim scriptum est: "Perversaef cogitationes separant a Deo; probata autem virtus corripit insipientes."

Pro Sidonio autem et Virgilio supradicto presbyteris, quod scripsit sanctitas tua, agnovimus. Et illis quidem, ut condecebat, comminando scripsimus: tuae autem fraternitati plus credulitas quam illis admittetur. Si autem placuerit Deo, vita comite, sedi apostolicae eos, missis apostolicis literis (ut praelatum est) evocabimus. Docuisti enim eos, et non susceperunt: et factum est in illis, sicut scriptum est in libro Sapientiae. "Quis docet fatuum, quasi qui conglutinat testam. Arenam, et salem, et massam fieri facilius est portare, quam hominem imprudentem, et fatuum, et impium." Quoniam " quih minoratur corde, cogitat inania; et vir imprudens et errans cogitat stulta." Non ergo ad iracundiam provocetur cor tuum, frater: sed in' patientia tua ubi tales reppereris, admone, obsecra, increpa; ut convertantur ab errore ad viam veritatis. Et si conversi fuerint, salvasti animas eorum; si vero in du

* Psalm. 27. ver. 12.

'Job, cap. 4. vcr. 8. 1Sapient. cap. 1. vcr. 3.

t Ecclesiastic. cap. 22. ver. 7, ct 1S. i' Ibid. cap. 16. ver. 23. '2 Tim. cap. 4. ver. 2. Jacob. cap. 5. vcr. 19, 20.

ritia permanserint, mercedem ministerii tui non perdes: illos autem, juxta apostolik vocem, devita.

Deus te incolumem custodiat, reverentissime et sanctissime frater. Data kalendis Maii, imperante Domino piissimo Augusto Constantino, a Deo coronato, magno imperatore, pacifico; imperii anno XXIX. Patriciatus ejus anno VII. Indictione prima.

RECENSIO.

Haec, una cum duabus epistolit prsecedentibus, non solum in Bonifacianarum cpistolarum habetur volumine, sed etiam in Bonifacii vita ab Othlono descripta, atque a Surio (tom. 3. die 5. Junii) et Serario (lib. 3. rer. Moguntiac.) publicata. (iuas editiones, et inter se, et cum Romana pontificiarum epistolarum editione contulimus. Neque hanc tamen epistolam, quse longiuscula erat, integram hic descripsimus: sed quae ad Sampsonis et Virgilii causam pertinebant inde excerpta dedimus. Extat vita Virgilii nostri, Carinthise apostoli, a quodam Eberhardi Salisburgensis episcopi discipulo literis consignata, et ab Henrico Canisio in antiquse lectionis tomis edita: cujus hoc initium: "Beatissimus Virgilius in Hibernia insula de nobiliortus prosapia, literarum studiis itaanimum applicavit, ut inter doctos sui temporis atque climatis, doctissimus haberi potuisset." Atque inde nata est hsec, quae inter illum et Bonifacium intercessit, de Antipodibus controversia: de qua videndi rerum Boicarum scriptores, Jo. Aventinus et M. Velserus. Literarum vero Virgilii monumentum hodie unullum superest: si Glossarium forte exceperis, a Goldasto, in notis ad Columbanum (pag. 83, 152, et 155.) citatum.

k Tit.cap. 3. ver. 10.

EPISTOLA XVIII.

ALBINI" MAGISTRI, AD COLCUM LECTOREM IN SCOTIA.
Benedicto magistro et pio patri ColTM, Alcuine humilis Levita salutem.

Audita sanitate et prosperitate pateroitatis vestra?, totis (ut fateor) gavisus sum visceribus. Et quia curiosum te nostri itineris putavi, vel rerum in mundo nuper gestarum, per hos rusticitatis meae apices, tua? providentia? innotescere curavi, seu audita seu visa. Primo sciat dilectio tua, quod, miserante Deo, sancta ejus Ecclesia in partibus Europae pacem habet, proficit, et crescit. Nam antiqui Saxones et omnes Frisonum populi, instante rege Carolo (alios praemiis, et alios minis sollicitante)ad fidem Christi conversi sunt. Sed anno transacto idem rex, cum exercitu irruit super Sclavos, quos nos Vionudos dicimus, eosque subegit suae ditioni. Graeci vero tertio anno cum classe venerunt in Italiam, et a ducibus regis praefati victi fugerunt ad naves: quatuor millia ex illis occisi, et mille captivi feruntur. Similiter et Avari, quos nos Hunos dicimus, exarserunt in Italiam, et a Christianis superati domum cum opprobrio reversi sunt: nec non et super Baugariam irruerunt; qui et ipsi ab exercitu Christiano superati et dispersi sunt. Etiam et ejusdem Christianissimi regis duces et tribuni multam partem Hispaniae tulerunt a Saracenis, quasi trecenta milia in longum per maritima. Sed heu, proh dolor! quod iidem maledicti Saraceni (qui et Aggareni) tota dominantur Africa et Asia majore, maxima ex parte. De quorum egressione, tua? veneranda? prudentiae dudum (ut aestimo) scripsi.

De caetero, pater sanctissime, sciat reverentia tua, quod

[ocr errors][merged small]

ego filius tuus, et Joseph vernaculus tuus, Deo miserante, sani sumus: et tui amici toti, qui apud nos sunt, in prosperitate Deo serviunt. Sed nescio quid de nobis venturum sitc; aliquid enim dissensionis, diabolico fomento inflammante, nuper inter regem Carolum et regem Offan exortum est: ita ut utrinque navigatio interdicta negotiantibus cesset. Sunt qui dicunt nos pro pace esse in illas partes mittendos: sed obsecro ut vestris sacrosanctis orationibus manentes vel euntes muniamur. Nescio quid peccavi, quia tuae paternitatis dulcissimas literas multo tempore non merui videre: tamen pernecessarias orationes sanctitatis tuae me quotidie sentire credo.

Misi charitati tuae aliquid de oleo, quod vix modo in Britannia invenitur; ut dispensares per loca necessaria episcoporum, ad utilitatemd hominum vel honorem Dei. Misi quoque quinquaginta siclos fratribus de eleemosyna Caroli regis: obsecro ut pro eo oretis: et de mea eleemosyna quinquaginta siclos: et ad Australes fratres Baldhunincga, triginta siclos de eleemosyna regis, et triginta de eleemosyna mea, etviginti siclos de eleemosyna patrisefamiliar Areidas, et viginti de eleemosyna mea; et per singulos anachoritas tres siclos de puro argento: ut illi omnes orent pro me, et pro domino rege Carolo, ut Deus illum conservet ad tutelam sanctae suae Ecclesiae, et ad laudem et gloriam sui nominis. Exaudiat vos omnipotens Deus pro sancta suaEcclesia intercedentes; et proficere faciat in salutis aeternae prosperitate.

RECENSIO.

Pars hujus epistola? a Guilielmo Malmesburiensi, libro primo dc p Mis regum Anglorum capite quarto producitur: sed integram ex duobus antiquissimis Cottonianae bibliothecs codicibus descripsimus, in quibus et alia ad Josephum ilium habetur, cujus in hac epistola facta est mentio: ubi de Colco vel Colcano ita meminit. "Sanus est magister vester Colcu, et sani amici tui, qui apud nos sunt." Annum vero 794. quo haec srripta est epistola Colco vitae supremum fuisse Simeon Dunelmensis confirmat in chronico. "Hisdiebus Colcu presbyter et lector ex hac luce migravit ad Dominum a quo percipit tandem felicitatis pro laboribus terrenis." Post biennium tamen in annalibus Ultoniensibus annotatur mors "Colga nepotis Dumectae."

[ocr errors][merged small][merged small]
« ZurückWeiter »