Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

Cætera quæ dubitas meliùs miea tela docebunt,

Et tua non leviter corda petenda mihi. Nec te ftulte tuæ poterunt defendere Mufæ,

Nec tibi Phæbæus porriget anguis opem. Dixit, & aurato quatiens mucrone fagittam,

Evolat in tepidos Cypridos ille sinus. At mihi risuro tonuit ferús ore minaci,

Et mihi de puero non metus ullus erat. Et modò quà noftri spatiantar in urbe Quirites;

Et modo villarum proxima rura placent. Turba frequens, faciéque fimillima turba dearum

Splendida per medias irque reditque vias. Auctaque luce dies gemino fulgore coruscat,

Fallor: an & radios hinc quoque Phoebus habet, Hæc ego non fugi spectacula grata severus,

Impetus & quo me fert juvenilis, agor. Lumina laminibus malè providus obvia mili,

Neve oculos potui continuifle meos. Unam fortè aliis fupereminuisse notabam,

Principium noftri lux erat illa mali. Sic Venus optaret mortalibus ipsa videri,

Sic regina Deûm confpicienda fuit..
Hanc memor objecit nobis malus ille Cupido, s

Solus & hos nobis texuit antè dolos,
Nec procul ipse vafer latuit, multæque fagittæ,

Et facis à tergo grande pependit onus.
Nec mora, nunc ciliis hæsit, nunc virginis ori,

Infilit hinc labiis, infidet inde genis :
It quascunque agilis partes jaculator oberrat,

Hei mihi, mille locis pectus inerme ferit.
Protinus insoliti subierunt corda furores,

Uror amans intùs, flammaque totus eram. Interea misero quæ jam mihi fola placebat,

Ablara eft oculis non reditura meis.

At ego progredior tacitè querebundus; & excors,

Et dubius volui fæpe referre pedem. Findor, & hæc remanet, fequitur pars altera votum,

Raptaque tam subitò gaudia fere juvat.
Sic dolet amiffum proles Junonia cælum,

Inter Lemniacos præcipitata focos.
Talis & abreptum folem respexit, ad Oscum

Vectus ab attonitis Amphiaraus equis.
Quid faciam infelix, & lu&u vi&tus à amores

Nec licet inceptos ponere, neve fequi.
O utinam fpectare femel mihi detur amatos

Vultus, & coràm triftia verba loqui ;
Forhitan & duro non est adamante creata,

Fortè nec ad noftras furdeat illa preces. Crede mihi nullus fic infeliciter arsit,

Ponar in exemplo primus & unus ego. Parce precor teneri cum fis Deus ales amoris,

- Pugnent officio nec tua fa&a tuo. Jam tuus o certè eft mihi formidabilis arcus,

Nate deâ, jaculis nec minus igne potens: Et tua fumabunt noftris altaria donis,

Solus & in fuperis ti mihi fummus eris. Deme meos tandem, verùm nec deme furores,

Nescio cur, miser eft fuaviter omnis amans: Tu modo da facilis, pofthæc mea liqua futura ek,

Cuspis amaturos figat ut una duos.

H

ÆC ego mente plim lævå, ftudioque supins

Nequitiæ pofui vana trophæa mex. Scilicet abreptum fic me malus impulit error,

Indocilisque ætas parva magistra fuit. Donec Socraticos umbrosa Academia rivos

Præbuit, admiffum dedocuitque jugum.

Protinus extin&tis ex illo tempore flammis,

Cin&ta rigent multo pectora noftra gelu.
Vnde suis frigus metuit puer ipse sagittis,

Et Diomedeam vim timet ipfa Venus,

[ocr errors]

In proditionem Bombardicam.
CUM
UM fimul in regem nuper satrapasque Britannos

Aulus es, infandum perfide Fayxe nefas,
Fallor? an & mitis voluifti ex parte videri,

Et penfare malâ cum pietate scelus?
Scilicet hos alti miffurus ad atria coeli,

Sluphureo curru fammivolifque rotis.
Qualiter ille feris caput inviolabile Parcis
Liquit lördanios turbine faptus agros.

In eandem.

[ocr errors]

NIccine tentâsti coelo donâffe Jacobum

Quæ septemgemino Bellua monte lates?
Ni meliora tuum poterit dare munera númen,

Parce precor donis insidiosa tuis..
Ille quidem fine te confortia ferus adivit

Astra, nec inferni pulveris ufus ope.
Sic potiùs foedos in cælum pelle cucullos,

Et quoc habet brutos Roma profana Deos. Namque hac aut aliâ nifi quemque adjuveris arte

Crede mihi coeli vix bene scandet iter,

In eandem.

[ocr errors]

Urgatorem animæ derisit lacobus ignem,

Et fine qno superùm non adeunda domus. Frenduit hoc trinâ monstrum Latiale coronâ,

Movit & horrificum cornua dena minax.
It nec inultus ait temnes mea facra Britanne,

Supplicium spretâ relligione dabis.
Et fi ftelligeras anquam penetraveris arces,
Non nifi per flammas triste patebit iter.
quàm funesto cecinisti proxima vero,

Verbaque ponderibus vix caritura suis !
Nam prope Tartareo sublime rotatus ab igni

Ibat ad æthereas umbra perusta plagas.

In eandem.

[ocr errors]

Vem modo Roma fuis devoverat impia diris,

Et Ștyge damnarât Tænarioque finu, Hunc vice mutatâ jam tollere gestit ad aftra,

Et cupit ad superos evehere usque Deos.

In inventorem Bombarde.

[ocr errors]

Qui tulit ætheream solis ab axe facem ; At mihi major erit, qui lurida creditur arma

Et trifidum fulmen furripuile Jovi.

Ad Leonor am Romæ comentem.
Ngelus anicuique suus (Sic credite gentes)

Quid mirum, Leonora, tibi fi gloria major

Nam tua præsentem vox sonat ipsa Deum.
Aut Deus, aut vacui certè mens tertia coli

Per tua secretò guttura serpit agens;
Serpit agens, facilisque docet mortalia corda

Senfim immortali afluescere poffe sono.
Quòd fi cuncta quidem Deus est, per cunétaque fusus,

In te unâ loquitur, cætera mutus habet.

Ad eandem.

A

"Ltera Torquatum cepit Leonora Poëtam,

Cujus ab insano cellit amore furens. Ah miser ille cuo quanto feliciùs ævo

Perditus & propter te Leonora foret ! Et te Pieriâ fenfilet voce canentem

Aurea maternæ fila movere lyrą,
Quamvis Dircæo torliflet lumina Pentheo

Sævior, aut totus desipuisset iners,
Tu tamen errantes cæcâ vertigine sensus

Voce eadem poteras composuifle-tuâ ;
Et poteras ægro fpirans sub corde quietem

Flexanimo cantu reftituifle fibi.

Ad eandem.

Redula quid liquidam Sirena Neapoli jactas,

Claraque Parthenopes fana Achelöiados,

« ZurückWeiter »