Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

In eandem.

[ocr errors]

Urgatorem animæ derisit lacobus ignem,

Et fine qno superùm non adeunda domus. Frenduit hoc trinâ monstrum Latiale coronâ,

Movit & horrificum cornua dena minax.
It nec inultus ait temnes mea facra Britanne,

Supplicium spretâ relligione dabis.
Et fi ftelligeras anquam penetraveris arces,
Non nifi per flammas triste patebit iter.
quàm funesto cecinisti proxima vero,

Verbaque ponderibus vix caritura suis !
Nam prope Tartareo sublime rotatus ab igni

Ibat ad æthereas umbra perusta plagas.

In eandem.

[ocr errors]

Vem modo Roma fuis devoverat impia diris,

Et Ștyge damnarât Tænarioque finu, Hunc vice mutatâ jam tollere gestit ad aftra,

Et cupit ad superos evehere usque Deos.

In inventorem Bombarde.

[ocr errors]

Qui tulit ætheream solis ab axe facem ; At mihi major erit, qui lurida creditur arma

Et trifidum fulmen furripuile Jovi.

Ad Leonor am Romæ comentem.
Ngelus anicuique suus (Sic credite gentes)

Quid mirum, Leonora, tibi fi gloria major

Nam tua præsentem vox sonat ipsa Deum.
Aut Deus, aut vacui certè mens tertia coli

Per tua secretò guttura serpit agens;
Serpit agens, facilisque docet mortalia corda

Senfim immortali afluescere poffe sono.
Quòd fi cuncta quidem Deus est, per cunétaque fusus,

In te unâ loquitur, cætera mutus habet.

Ad eandem.

A
"Ltera Torquatum cepit Leonora Poëtam,

Cujus ab insano cellit amore furens.
Ah miser ille cuo quanto feliciùs ævo

Perditus & propter te Leonora foret ! Et te Pieriâ fenfilet voce canentem

Aurea maternæ fila movere lyrą,
Quamvis Dircæo torliflet lumina Pentheo

Sævior, aut totus desipuisset iners,
Tu tamen errantes cæcâ vertigine sensus

Voce eadem poteras composuifle-tuâ ;
Et poteras ægro fpirans sub corde quietem

Flexanimo cantu reftituifle fibi.

Ad eandem.

Redula quid liquidam Sirena Neapoli jactas,

Claraque Parthenopes fana Achelöiados,

Littorcamque tuâ defunctam Naiada ripå

Corpora Chalcidico facra dediffe rogo?
Illa quidem vivitque, & amoenâ Tibridis und

Mutavit rauci murmura Pausilipi.
Illic Romulidum ftudiis ornata secundís,

Atque homines cancu detinet atque Deos.

Apologus de. Rustice & Hero, R

Uficus ex Malo sapidiffima poma quotannis

Legit, & urbano le&a dedit Domino : Hinc incredibili fructüs dulcedine captus

Malum ipfam in proprias tranftulit areolas, Hactenus illa ferax, fed longo debilis ævo,

Mora solo aflueto, protenùs aret iners, Quod tandem ut patuit Domino, spe lusus inani,

Damnavit celeres in fua damna manus. Atque ait, heu quantò fatius fuit illa Coloni

(Parva licet) grato dona tuliffe animo! Poffem Ego avaritiam froenare, gulamque voracemi

Nunc periere mihi & foetus & ipse parens,

Elegiarum Finis,

SYLVARUM LIBE R.

Anno Ætatis 16.

In Obitum Procancellarii medici.

P

Arêre fati discite legibus,
Manufque Parcæ jam date sup-

plices,
Qui pendulum telluris orbem

läpeti colitis nepotes. Vos fi relicto mors vaga Tæ

naro

Semel vocârit Alebilis, heu mo-
Tentancur incassùm dolique;

Per tenebras Stygis ire certum eft.
Si deftinatam pellere dextera
Mortem valeret, non ferus Hercules
Nelli venenatus cruore

Amathiâ jacuisset Oeta.
Nec fraude turpi Palladis invida
Vidiffet occisum Ilion He&ora, aut
Quem larva Pelidis peremit

Ense Locro, Jove lacrymante.
Si trile fatum verba Hecatëia
Fugare poffint, Telegoni parens
Vixiffet infamis, potentique

Ægiali foror ufa virgå.

Numenque trinum fallere si queant Artes medentûm, ignotaque gramina, Non gnarus herbarum Machaon

Eurypyli cecidiffer hafta. Læsisset & nec te Philyreïe Sagitta echidnæ perlita fanguine, Nec tela tę fulmenque avitum

Cæse puer genitricis alvo. Tupe O alumno major Apolline, Gentis togatæ cui regimen datum, Frondosa quem nunc Cirrha luget,

Et mediis Helicon in undis, Jum præfuifles Palladio gregi Lætus, fuperftes, nec fine gloriâ, Nec puppe luftrâfles Charoncis

Horribiles barathri recelus. At fila rupit Persephone tua Irata, cum te viderit artibus Succoque pollenti tot atris

Faucibus eripuifle mortis. Colende Præfes," membra frecor tua Molli quiescant cespite, & ex tuo Crescant rofæ, calthæque busto,

Purpureoque hyacinthus ore.
Sit mite de te Judicium Æaci,
Subrideatque Ætna a Proferpina,
Interque felices perennis
'Elysio fpatiere campo.

e punen

pela

« ZurückWeiter »