Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

Ite domum impafti, domino jam non vacat, agni. Ipfe ego Dardanias Rutupina per æquora puppes Dicam, & Pandrasidos regnum vetus Inogeniæ, Brennúmque Arvigarúmque duces, priscúmque Beli

num, Et tandem Armoricos Britonum fub lege colonos; 165 Tum gravidam Arturo fatali fraude lögernen, Mendaces vultus, aflumptaque Gorlöis arma, Merlini dolus. O mihi tum fi vita supersit, Tu procul annosa pendebis fiftula pinu Multùm oblita mihi, aut patriis mutata Camænis 170 Brittonicum strides, quid enim ? omnia non licet uni Non sperâffe uni licet omnia, mi satis ampla Merces,. & mihi grande decus (sim ignotus in ævum Tum licet, externo penitusque inglorius orbi) Si me Aava comas legat Usa, & potor Alauni, Vorticibusque frequens Abra, & nemus omne Treantæ, Et Thamesis meus ante omnes, & fusca metallis Tamara, & extremis me discant Orcades undis.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. Hæc tibi fervabam lentâ sub cortice lauri,

180 Hæc, & plura fimul, tum quæ mihi pocula Mansus, Mansus Chalcidicæ non ultima gloria ripæ, Bina dedit, mirum artis opus, mirandus & ipse, Et circum gemino cælaverat argumento : In medio rubri maris unda, & odoriferum ver, Littora longa Arabum, & sudantes balsama fylvæ, Has inter Phænix divina avis, unica terris Cæruleûm fulgens diversicoloribus alis Auroram vitreis furgentem respicit undis.

Parte

175

185

U 3

Parte alia polus omnipatens, & magnus Olympus, 190
Quis putet? hic quoque Amor pictæque in nube pharetræ,
Arma corufca faces, & fpicula tincta pyropo;
Nec tenues animas, pectúsque ignobile vulgi
Hinc ferit, at circùm flammantia lumina torquens
Semper in erectum fpargit fua tela per

orbes

195 Impiger, & pronos nunquam collimat ad ictus Hinc mentes ardere facræ, formæque deorum.

Tu quoque in his, nec me fallit fpes lubrica, Damon, Tu quoque in his certè es, nam quò tua dulcis abiret, San&táque fimplicitas, nam quò tua candida virtus ? Nec te Lethæo fas quæfiviffe fub orco, Nec tibi conveniunt lacrymæ, nec flebimus ultrà, Ite procul lacrymæ, purum colit zethera Damon, Æthera purus habet, pluvium pede reppulit arcum; Heroúmque animas inter, divófque perennes, 205 Æthereos haurit latices & gaudia potat Ore facro. Quin tu coeli poft jura recepta Dexter ades, placidúsque fave quicunque vocaris, Seu tu nofter eris Damon, five æquior audis Diodotus, quo te divino nomine cuncti Cælicolæ nôrint, fylvisque vocabere Damon. Quòd tibi purpureus pudor, & fine labe juventus Grata fuit, quòd nulla tori libata voluptas, En etiam tibi virginei servantur honores ; Ipse caput nitidum cinctus rutilante corona, 215 Lätáque frondentis geftans umbracula palma Æternum perages immortales hymenäos; Cantus ubi, choreisque furit lyra mista beatis, Fita Sionzo bacchantur & Orgia thyrso.

Jan.

210

Jan. 23, 1646. AD JOANNEM ROUS I U M,

OXONIENSIS ACADEMIÆ BIBLIOTHECARIUM. De libro Poematum amisso, quem ille sibi denuo mitti

poftulabat, ut cum aliis nostris in Bibliotheca publica reponeret, Ode. Strophe 1.

,

GEMELLE cultu fimplici gaudens liber,

[ocr errors][merged small]

Munditiéque nitens non operosa,
Quam manus attulit
Juvenilis olim,
Sedula tamen haud nimii poetæ ;
Dum vagus Ausonias nunc per umbras,
Nunc Britannica per vireta lusit
Insons populi, barbitoque devius
Indulsit patrio, mox itidem pectine Daunio
Longinquum intonuit melos
Vicinis, & humum vix tetigit pede;

Antistrophe.
Quis te, parve liber, quis te fratribus
Subduxit reliquis dolo ?
Cum tu miffus ab urbe,
Docto jugiter obsecrante amico,
Illustre tendebas iter
Thamelis ad incunabula
Cærulei patris,

15

[blocks in formation]

Fontes ubi limpidi
Aonidum, thyasufque facer
Orbi notus per immensos
Temporum lapsus redeunte cælo,
Celeberque futurus in ævum;

Strophe 2.
Modò quis deus, aut editus deo

25 Pristinam gentis miseratus indolem (Si fatis noxas luimus priores, Mollique luxu degener otium) Tollat nefandos civium tumultus, Almaque revocet studia sanctus,

30 Et relegatas fine fede Musas Jam penè totis finibus Angligenům ; Immundasque volucres Unguibus imminentes Figat Apollineâ pharetra,

35 Phinéamque abigat pestem procul amne Pegaséo.

Antistrophe.
Quin tu, libelle, nuntii licet malâ
Fide, vel ofcitantiâ
Semel erraveris agmine fratrum,
Seu quis te teneat specus.
Seu

qua te latebra, forfan unde vili
Callo teréris inftitoris insulli,
Lätare felix, en iterum tibi
Spes nova fulget poffe profundam
Fugere Lethen, vehique superam

45 In Jovis aulam remige penna;

Strophe 3.

[ocr errors]

Strophe 3.
Nam te Roüsius sui
Optat peculî, numeróque justo
Sibi pollicitum queritur abesse,
Rogatque venias ille cujus inclyta
Sunt data virûm monumenta curæ :
Téque adytis etiam sacris
Voluit reponi, quibus & ipse præsidet
Æternorum operum custos fidelis,
Quæftorque gazæ nobilioris,
Quàm cui præfuit lön
Clarus Erechtheides
Opulenta dei per templa parentis
Fulvofque tripodas, donaque Delphica,
Ion Actæâ genitus Creusâ.

55

60

65

Antistrophe.
Ergo tu visere lucos
Mufarum ibis amenos,
Diamque Phabi rursus ibis in domum,
Oxoniâ quam valle colit
Delo pofthabitâ,
Bifidòque Parnasli jugo :
Ibis honeftus,
Poftquam egregiam tu quoque fortem
Nactus abis, dextri prece sollicitatus amici.
Illic legéris inter alta nomina
Authorum, Graiæ fimul & Latinze
Antiqua gentis lumina, & verum decus.

70

Epodos.

« ZurückWeiter »